Afrikanen hebben géén Neanderthaler DNA

Wij lezen wel eens een Nederlandse (internet)krant hier. Op 15 augustus j.l. schrijft Steven de Jong een aanstekelijke column in nrc.nl die als volgt begon : Liefst vierentwintig mensaapachtige soorten hebben het lumineuze idee opgevat rechtop te gaan lopen. Van al die soorten overleefde slechts Homo sapiens. Toch is 2,5 procent van ons DNA afkomstig van de Neanderthaler, de soort die gelijktijdig met Homo sapiens leefde. Die vondst maakt ons minder uniek dan de gangbare taxonomie doet geloven. Steven de Jong schrijft wat verder in zijn artikel over Nico van Straalen die zich aan de Vrije Universiteit Amsterdam bezig houd met fylogenetische reconstructies. Wij hebben in ons kinderwoonhuis een paar slimme jongens maar ook zij wisten niet wat ‘fylogenetische reconstructies’ zijn. Laat staan dat zij weten hoeveel zo iets per reconstructie kost. Dus hup de Wikipedia maar weer eens aangezet. In het Frans heet het Phylogénie en dan denk je toch eerst even aan postzegels verzamelen. Mooi niet dus. In het Nederlands heet het dus gewoon ‘Fylogenie’. Heel interessant. Toch vroeg ik mij meteen af uit welk potje dit onderzoek betaald wordt ? Als de VVD en de PVV er achter komen dat het onderzoek eigenlijk vooral over buitenlanders gaat dan zou de geldkraan wel eens dicht gedraaid kunnen worden. Want die twee partijen heb ook iets tegen geld besteden aan het buitenland dus ook aan het ontwikkelingswerk ofwel de OS. Gek eigenlijk. Want Nederland moet het juiste hebben van internationale handelscontacten. En juist de ontwikkelingssamenwerking heeft in de afgelopen vijftig jaar enorm veel handelsdeuren geopend en miljarden aan exportorders opgeleverd.

Als de huidige 4 miljard aan ontwikkelingswerk gekort gaan worden zal de Nederlandse bijdrage aan de Eurokas vergroot gaan worden dus via een omweg betaald Nederland toch weer mee. Europa kán niet zonder de goodwill die nodig is om de contacten met de nu nog ontwikkelingslanden goed te houden. In 2050 zou o.a. Senegal wel eens een heel belangrijke speler op de wereld voedselmarkt kunnen  zijn. Er is bijna 4x Nederland aan prima cultuurgrond beschikbaar. En tegen die tijd heeft Europa de zee rond Senegal echt wel volledig leeggevist en dan wordt het toch weer veel groenten en fruit eten. Ook Nico van Straalen de hoogleraar rekent terug. “Mutatie is een proces dat in de tijd loopt”, legt hij uit. “Als twee soorten heel erg van elkaar verschillen dan is er ook heel veel tijd overheen gegaan voordat die verschillen hebben kunnen ontstaan. Dus als twee soorten in een bepaald, homoloog stuk van hun DNA heel erg verschillen, dan hebben ze automatisch ook een voorouder die heel ver weg in de geschiedenis ligt. En als twee soorten heel erg op elkaar lijken dan moet hun gezamenlijke voorouder ook heel recent geweest zijn. Op basis van het DNA kan de evolutie dus gereconstrueerd worden. We kunnen terugrekenen. En dat doen we met de soorten die we nu aantreffen.” Een oplettende lezer kan hier uitbegrijpen dat Wilders en Rutte genetisch  helemaal niet zo veel van elkaar verschillen.

En toen las ik het volgende in de column van Steven de Jong : De erfelijke doorgifte van de Neanderthalers op mensen trof een veel grotere groep, namelijk de Euro-Aziaten. Afrikanen zijn vrij van Neanderthaler-DNA en ook van Denisova-DNA, weet Van Straalen. De twee hybridisaties moeten zich dus voorgedaan hebben toen Homo sapiens 100.000 jaar geleden wegtrok uit Afrika en in zowel ‘Eurasia’ als ‘Oceania’ andere mensachtigen tegenkwam. Ik had al zo’n donkerbruin vermoeden dat de Afrikanen geen Neanderthaler DNA hebben. Omdat zij in Afrika zijn gebleven kwamen zij pas enige eeuwen terug in contact met mensachtigen uit andere werelddelen. Die hadden toen al niet zoveel Neanderthaler DNA meer, maar hun gedrag was nog niet zo veel veranderd. Veel meer dan de nog steeds zeer gastvrije Afrikanen deden witte mensachtigen alsof zij eigenlijk ook de baas over Afrika waren. Ze deden ook alsof zij alles beter wisten. Ook dat is nog niet veel veranderd. Natuurlijk zitten de witachtigen meer binnen door gebrek aan zon en door kou. En dan ga je zitten tobben en nadenken wat je moet gaan doen als je weer buiten gaat spelen. Soms levert dat prachtige ideeën op maar de meeste grote en kleine oorlogen hebben zich de afgelopen 500 jaar toch in Europa afgespeeld. Onze kinderen alhier hebben daar geen last van. Je ziet ook aan hen dat zij geen Neanderthaler DNA hebben en ook niet aan het haar van elkaar kunnen trekken. De kolonialisten hebben er voor gezorgd dat de zwarte bevolkingsgroepen van hun eigen identiteit zijn beroofd door hen neer te zetten als domme, luie, primitieve op sex beluste 'bijna' mensapen. Maar als je goed kijkt dan zijn het een soort oorspronkelijke of ‘oermensen’ die ondanks grote problemen toch altijd blijven lachen en dag nemen zoals hij zich heeft aangekondigd. Veel zon en dan schaduw zoeken tot dat de hitte voorbij is. En zij leven op een relatief beperkt dieet. Eigenlijk alleen maar van datgene wat er in de buurt wil groeien of weet te overleven. Als je deze armoe weet te overleven dan zie je er uit zoals twee van onze jongens die nu rond de veertien jaar oud zijn. Zij zagen er natuurlijk niet zo gezond en schoon uit tijdens de periode dat zij nog op straat leefden.

Om onze jongeren die door een speling van het lot geen thuis meer hebben voor te bereiden op de grote vraag naar voedsel uit o.a. Europa hebben wij besloten om een land en tuinbouw opleiding op te zetten. Door onbegrepen adviezen van de witachtigen en het vanuit de Senegalese overheid aangestuurde  niet zo goed om kunnen gaan met geld van anderen. Is de land en tuinbouw in Senegal behoorlijk in het slop geraakt. Mannen en jongeren zijn in grote aantallen naar de daardoor uitpuilende steden van Senegal getrokken en proberen met kleine handeltjes en zaakjes in leven te blijven. Ouderen en moeders met veel kinderen zijn in de dorpen en gehuchten op het platteland achter gebleven. Sommige oudere mannen uit de dorpen die eigenlijk zelf niets kunnen nemen dan een groep van twintig of meer jongetjes mee die dan zogenaamd Koranonderwijs krijgen maar eigenlijk de hele dag en een stuk van de avond op straat lopen te bedelen. De kinderen die door ons opgevangen worden komen vaak uit deze Daara’s ofwel koranscholen. Hun ouders en voorouders waren vroeger echter kleine boeren. En dat is goed te merken als je ‘onze’ jongens een stukje tuin of land geeft. Een groot aantal heeft meegeërfde ‘groene vingers’ en het is verbazingwekkend hoe goed zij hun tuintjes en de prille gewassen naar volle bloei weten te leiden.

Wij zijn daarom de weg térug gaan zoeken voor onze kinderen. En beginnen voorzichtig met een kleine ‘groene klas’ op circa 100 kilometer van Dakar in een beeldschoon en vruchtbaar gebied. Het is een klein agrarisch dorp in de buurt van een ander dorp wat zich tot één van de experimentele dorpen mag rekenen die middels zonnepanelen en waterpompen heeft aangetoond om de jeugd vast te kunnen houden. Er zijn zelfs jongeren uit Dakar terug gekomen naar dat dorp omdat er door de zonnepanelen ook TV’s, radio, internet en games gebruikt kunnen worden. Ook de man die voorheen dagelijks met paard en wagen en een zak mobiele telefoons naar de op 16 kilometer gelegen stad reed om daar de telefoons op te laden heeft nu ander werk.  Om het onze tuinbouw leerlingen naar de zin te maken hebben wij eveneens deze minimale voorzieningen nodig. Dus zonnepanelen een waterpomp en een redelijk ingericht woonhuis waar de leerlingen en hun begeleiders kunnen verblijven en uitgerust naar de tuinen kunnen vertrekken om heerlijke bio producten te kweken want geld voor bestrijdingsmiddelen is niet echt nodig omdat wij bijgestaan worden door in Nederland goed opgeleide land en tuinbouw mensen die weten hoe je prachtige en gave groente en fruit kan verbouwen op biologische wijze.

Wat wij alhier doen is dus eigenlijk ontwikkelingssamenwerking maar dan met een kleine o en een kleine s. Wij vragen nooit subsidies aan omdat wij geen trek hebben om urenlang papieren in te vullen en deze op te sturen naar goed betaalde ‘beoordeelaars’ die onze papieren vervolgens weer in een ‘team’ bespreken. Waarna wij worden beladen met tips om nog efficiënter te gaan werken en dat middels ingewikkelde metingen en enquête formulieren weer aan hen ‘terug te koppelen’. Tsja, zo wordt ontwikkelingssamenwerking wel duur. Als je als Nederlandse NGO één Euro geeft is er soms bijna 50 Eurocent nodig om de ontvanger te evalueren. Wij hebben trouwens geen kantoor maar een hoekje aan een grote tafel met een zes jaar oude Mac. De 26 vrijwilligers komen op gezette tijden gezellig langs en als er wat schenkingen te verdelen zijn is de blijdschap nog groter. Want dat is wat de oude Mac doet, digitaal bedelen. Wij schrijven korte verhaaltjes over hetgeen wij doen en maken foto’s en filmpjes. Dat plakken we bij elkaar en zetten het vervolgens ‘on line’. Wij zijn dit wel een beetje verplicht aan onze kinderen omdat zij van ons niet meer mogen bedelen. Ze kunnen nu immers naar school en een voetbalclub. Zij maken het huis schoon, doen hun wasjes en schoolwerk. En de oude iMac bedelt zacht snorrend voor hen. 

Wij zijn zoals dat tegenwoordig heet een ‘klein goed doel’. Wij worden vanuit o.a. Nederland geholpen door lieve mensen die ook niet van moeilijk doen houden. Zij genieten van onze foto’s en verhalen en vertellen dat door aan hun vrienden en buren. En die komen op gezette tijden in actie. Soms met geld en steeds vaker met huishoudelijke goederen of soms halve nog mooie, maar afgeschreven schoolinrichtingen. Wij zijn daar altijd blij mee en de lieve gevers zien 'on line' waar hun centjes of goederen voor gebruikt worden. Soms komen die mensen ook bij ons langs en dan is het eerst wel even snikken geblazen,maar als de schrik over de armoede geweken is dan lachen onze bezoekers flink met onze jongens mee. Afrikaans gezellig dus. Kijk daarom gerust op onze website en laat je muis lekker op de links klikken. Je komt dan vanzelf bij onze container terecht die ergens in Nederland op spullen wacht die over zijn of niet meer gebruikt worden. Ik kan mij van de Neanderthaler films herinneren dat het wel altijd een grote troep bij hun in de grot was en dat zij nooit wat opruimden, behalve elkaar dan. 

Armoedebestrijding is ook je rotzooi opruimen

Vroeger toen alles nog goed was werd je niet oud, was je vaker ziek en maakte je weinig troep. Kranten en tijdschriften werden niet bezorgd want je kon toch niet lezen. En er was per dorp één verteller die uit één boek voorlas en de rest van de verhalen kwamen met de bezoekers mee. Er was toen gewoon nog heel weinig troep. Er werd gekookt in potten van klei of pannen van staal die opnieuw gesmolten konden worden. Pas vanaf de jaren vijftig kwam er plastic en ander moeilijk op te ruimen afval. Wij zijn sinds enige maanden gaan onderzoeken hoeveel huisvuil een gemiddeld gezin per week in onze wijk produceert. Wij weten hoeveel mensen er wonen. Dus kunnen wij de troep per hoofd van de bevolking redelijk goed uitrekenen. Wij zijn begonnen bij ons zelf en wij produceren gemiddeld 2 volle goed aangestampte vuilniszakken met huisvuil per week. Etensresten hebben wij nauwelijks en het groene afval uit de tuintjes van de jongens laten wij verdorren en mengen het later met paardenmest van de vele paarden die hier nog met karren van alles en nog wat vervoeren. In onze vuilniszakken zit weinig karton. Wel veel plastic water- en schoonmaakmiddel flessen en veel plastic zakken van heel klein tot formaat boodschappentas. En papier waaronder stukken krant die als verpakking werden gebruikt door de winkelier. Papiertjes van de jongens. Kapotte goedkope kleding waar vaak veel plastic fiber in zit. Kapotte sandalen, goedkope schoenen waar ook veel plastic in zit. Niet eens zo oud speelgoed, lege balpennen, kapotte emmers, plastic bezems want goeie zijn niet te krijgen of onbetaalbaar. 

Al met al produceren wij met gemiddeld 15 bewoners circa 5 kilo plastic per maand. Dat is dus 300 gram per persoon per maand. Ons arrondissement wordt inofficieel bewoond door circa 120.000 personen. Dat is dus circa 36.000 kilo plastic per maand. Dan heb je de vele winkeliertjes en de groothandels en alle andere bedrijfjes waaronder de weekmarkt en komen wij na veel gesprekken en observaties op nog eens circa 55.000 kilo plastic of verwante producten zoals de grote hoeveelheid gebruikte computers en TV toestellen en natuurlijk de uiterst moeilijk recyclebare mobiele telefoontjes. Al doorrekenend kwamen wij op 20 miljoen ton vuil per jaar voor heel Dakar. En waar gaat die troep naar toe? Iets meer dan de helft wordt opgehaald en afgevoerd naar grote vuilnisbelten buiten de stad en veelal in diepe kuilen gestort. Wat niet opgehaald word vind je op straat of het wordt in tuinen begraven of in diepe kuilen op het strand. Getver!

Ondanks het feit dat er in Senegal 80% minder huisvuil wordt geproduceerd dan in Nederland is het alhier buitengewoon smerig op straat vanwege het grote gebrek aan ophaal en verwerkingsdiensten. Ondertussen weten wij dat vuil geld waard is. Bijvoorbeeld 60 KW stroom per huisvuilzak. Geselecteerd en gerecycled plastic kan voor meer dan 80% hergebruikt worden. De bandenbergen zijn goed voor een aardige lokale schoenen en deurmatten fabriek. Wij hebben vastgesteld dat Senegal ook vanwege gebrek aan kennis en daadkracht veel geld op straat laat liggen. Wij hebben maar weer eens een gezellig rondje langs de notabelen en bestuurders gemaakt omdat de huidige burgemeester niets mag zeggen en op een dood zijspoor zit. Het African Studies Centre uit Leiden heeft in 2011 over deze 70 wethouders geschreven. En de conversaties waren zoals gebruikelijk weer Youp van ’t Hek achtige gesprekken met een hoog vilein cabaret gehalte. Met veel mannen in prachtige gewaden die riepen dat ‘het volk’ opgevoed moest worden en dat er geen geld was om dat te doen en dat er buitenlandse hulp nodig was. Maar Heren! Het geld ligt op straat! Kijkt  u eens naar onze foto’s en berekeningen. De foto’s die wij maken zijn schokkend, het is immers hun eigen woonomgeving. En zijn zij zelf ook niet ‘het volk’? Ja maar de verantwoordelijke voor de ecologie projecten is al een jaar ziek. Of - , er wordt op het Ministerie aan gewerkt en wij moeten dus afwachten. Nadat wij nog hebben toegevoegd dat er met gemak twee kilometer autoroute of twintig kilometer straat aangelegd kan worden met al het bouwvuil uit de straatjes van alle wijken lieten wij de geschokte en stilgevallen heren licht groen achter met hun zware bestuurlijke werkzaamheden.


Op naar het gemeentehuis wat hier trouwens Hotel de Ville heet en waar de medewerkers mogen slapen voor dat zij weer naar huis gaan. Waar is de verantwoordelijke voor het huisvuil vroegen wij aan de balie. Waarom heeft u die nodig werd er nors gevraagd? Omdat het overal zo smerig is was ons antwoord. Oh die mijnheer die daar over gaat is er vandaag niet. O ja, is hij er morgen dan wél? Nee eigenlijk ook niet! Volgende week - vroegen wij weifelend. Nou nee dan ook niet.... Laatste vraag waarom heeft jullie gemeentelijke website geen enkel telefoonnummer? Bijvoorbeeld voor vragen of klachten. Daar hebben wij geen tijd en geld voor was het antwoord. Sinds kort is er een nieuwe minister voor landelijke schoonmaak zaken. Die is zich nog aan het inwerken werd er gezegd. Zijn voorganger wordt momenteel vastgehouden op verdenking van verduistering of zo iets.

West Afrikanen wonen op het platte land of in de stad en bijna allemaal in groot familieverband. Gemiddeld tussen de tien en vijfentwintig personen en met zeer weinig privacy. In gunstige gevallen zijn er dan een of twee familieleden met een relatief vast inkomen en de resterende familieleden die zouden kunnen werken rommelen er wat bij in de marge van de magere economie. De familiekas wordt nogal eens aangevuld met geld van familieleden die buiten Senegal in een ontwikkeld land wonen en aldus volgens de familie ‘rijk’ (moeten) zijn. Er wordt veel gebeden bij ons in de omgeving omdat wij vlak bij het centrum van een religieuze broederschap wonen. Behalve de gangbare vijf keer per dag zijn er veel grote en kleine religieuze bijeenkomsten. Daarnaast gebeurt het vaak dat gezinsleden met elkaar besluiten om in kleine kring spontaan bid en zing feestjes te houden. Er wordt dan een geluidsinstallatie gehuurd met luidsprekers die op dakranden worden geplaatst de straat wordt min of meer afgezet en op vol volume schalt tot circa 01.00 uur de stem van de voorganger gevolgd door de resterende zangers. Het gebeurt ook een paar keer per jaar op 25 meter van ons huis en het lijkt wel alsof de luidsprekers voor onze ramen zijn gezet. Niemand vraagt aan de buren toestemming. 

Wij zijn dus weer terug bij ‘het volk’ want daar moet je zijn als je iets wilt veranderen. Het jonge volk speelt graag voetbal en andere sporten en enige maanden geleden hebben wij het initiatief genomen om samen met een Nederlandse stedenbouwkundige en haar Senegalese collega’s het lokale stadion grondig op te knapen. Behalve dat renovatie hard nodig is zagen wij het ook als noodzaak om openbaar keihard aan de bel te trekken vanwege de al maar slinkende publieke ruimte door de ongecontroleerde wildgroei aan huizenbouw. Door grondspeculatie is nog circa 8% publieke ruimte over voor een bevolking waarvan 60% onder de 25 jaar oud is. De jeugd heeft immers de toekomst. Of ligt dat soms anders volgens de notabelen en de lokale bestuurders? Zij waren geschokt toen wij hen de geografische kaarten lieten zien die Roos Limburg had gemaakt over de groei van Yoff sinds begin jaren '70. Het is opvallend hoe weinig huizen er daadwerkelijk afgebouwd worden. Behalve veel bouwvuil wordt ook vaak huisvuil in de half afgebouwde panden gekieperd. Gevaarlijk, omdat het ongedierte aantrekt maar ook vaak als speelruimte door kinderen wordt gebruikt die hierdoor vaak ernstige infecties op doen. 


Maar wat heeft onze omgeving aan een mooi nieuw ecologisch stadion als de rest van de omgeving steeds meer vervuild? Wij hebben vooraf gaand aan de verbouwing van het stadion een schoonmaak campagne bedacht die vandaag drie weken oud is en nu al veel reacties op heeft geleverd.  De ‘toon’ van de campagne is afgestemd op de beleving van de jonge en oude bewoners. Confronterende foto’s met weinig teksten in een soort Franse taal wat hier gebruikelijk is. Soms grappig, dan weer ontroerend afgewisseld met soms schokkende beelden. Het is een serie van circa 500 spraakmakende fotokaarten waarin uiteindelijk alle herkenbare punten van het arrondissement te zien zullen zijn. Daarnaast een Facebook pagina die na twee weken al meer dan 600 vrienden heeft en naar verwachting zal uitgroeien tot een actieplatform wat 3 op de 10 bewoners zal bereiken. Wij veranderen onze voetbalclub met de beste spelers van Yoff, naar een club in 100% gesponsorde kleding en schoeisel in strak groen en er wordt gespeeld met groene voetballen. Dat wordt lekker voordelig spelen want zij behoeven geen dure outfits meer te kopen en zij gaan tevens vertellen waarom zij zo groen zijn gaan doen. In het voorjaar van 2013 zal de eerste gratis huis aan huis Yoff Vert groenkrant verspreid gaan worden. En hierbij stuiten wij op een nieuw probleem. Een van de grootste problemen in Senegal is het verzorgen van uitingen met een heldere boodschap zoals goed geschreven brieven en andere gedrukte zaken waaronder rapportages of kwalitatief hoogstaande inzet van media zoals film en TV. Door de gebrekkige opleidingen en outillage van leraren wordt veel potentieel niet bereikt en is de kwaliteit van de uitingen uitgesproken laag en bereikt veelal niet het gewenste doel. Ook de journalistiek staat op een treurig laag inhoudelijk niveau en dat is goed te zien aan de gebrekkige en vaak liefdeloze opmaak van de landelijke kranten en tijdschriften. Er zijn in Senegal geen behoorlijke grafische of audiovisuele opleidingen op middelbaar of hoger niveau. 


Er is echter wel een zeer grote vraag naar goed verzorgde uitingen op het gebied van communicatie zoals drukwerk, websites bouwen en audiovisuele producties. Om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van het grote potentieel leergierige en vaak zeer intelligente jongeren hebben wij een Creatief Laboratorium opgezet wat op commerciële basis producties gaat verzorgen én leerlingen op zal leiden die binnen een jaar meer zullen leren dan elders in drie jaar. Geselecteerde docenten die hun vak beheersen en pedagogische vaardigheden worden bijgeschoold en kunnen als ZZP’er in het Lab aan het werk met de verplichting om dagelijks twee leerlingen te begeleiden en goed in te voeren in hun specifieke werkgebied. De ZZP’er docenten komen uitdrukkelijk niet in dienst maar worden wel administratief en inhoudelijk intensief ondersteund waardoor zij zich aan kwaliteits en leveringsafspraken kunnen houden. De kosten van het gebouw en inrichting worden gefinancierd en maandelijks hoofdelijk verrekend. De werkomgeving wordt voor Senegalese begrippen zeer ‘clean’ en niet zomaar toegankelijk voor vriendjes en vriendinnetjes. Docenten/zelfstandig ondernemers die alsnog niet optimaal functioneren voelen dat maandelijks in hun portemonnee maar ook op collegiaal vlak want er zal niets de deur uitgaan voordat iedereen het heeft gezien en beoordeeld. De hierboven geschetste aanpak breekt volledig met de Senegalese traditie van paternalisme en vriendjespolitiek. De lopende gesprekken met de aspirant docenten / ondernemers zijn daardoor zeer intensief en vaak ook emotioneel omdat men in moet zien dat men zélf verantwoordelijk is voor het eigen succes én het succes van de collega's. Een heldere overeenkomst is immers wat anders dan een contract.

De gekozen aanpak voor CreaLabYoff biedt ook (werk)perspectieven voor buitenlandse ontwikkelingswerkers/creatievelingen die op z’n minst een van de in het CreaLab benodigde disciplines volledig in de vingers hebben. Zij kunnen de CreaLab docenten en leerlingen bijstaan en door hun bijdrage hun verblijf bekostigen en tegelijkertijd op een bijzonder intensieve wijze kennis maken met Senegal. Verzoeken om inlichtingen kunnen vergezeld van een CV met foto en eventueel portfolio aan crealabyoff@gmail.com gestuurd worden. Basiskennis van de Franse taal is voldoende omdat wij graag zien dat er Engels wordt gesproken en gelezen vanwege het veel grotere aanbod van software en hardware waarbij kennis van het engels onontbeerlijk is. Introductie trainingen voor buitenlandse deelnemers aan de CreaLab projecten worden voorafgaand verzorgd door het Dakar Development Training Centre. Natuurlijk blijven buitenlandse antropologen, pedagogen, psychologen, land en tuinbouw, verplegers/sters, onderwijzers, sportleiders – dus studenten van harte welkom om ons te bezoeken of een stage of training bij ons  te doen. Gewoon even schrijven!

Andere uitdagingen zijn er genoeg! Zoals bijvoorbeeld Saliou van twaalf. Hieronder op de foto met Sara een bestuurslid van een hulporganisatie uit Mbour. Saliou is doof geboren, in een zeer landelijke en arme omgeving op 100 kilometer van Dakar. Nu Saliou in de prepuberteit is gekomen wordt hij onhanteerbaar voor zijn moeder en in zijn woonomgeving. Of Saliou eens door ons bekeken kon worden was de vraag. Aida Grovestins was die middag ook bij ons op bezoek die heeft Saliou ook gezien, volgens ons vond zij hem ook heel lief. Een magere jongen van twaalf opgesloten, in een stille eigen wereld. Met veel voor hem zichtbare maar onuitspreekbare prikkels. Thuis, op straat, in de wijk en overal waar hij komt waar veel te zien en te beleven is creëert hij noodgedwongen een eigen wereld. Een wereld waarin voor Saliou alles stil blijft. Saliou leeft in een beelden wereld die hij zelf een namen heeft gegeven. Een taal die alleen Saliou kent. Je kan Saliou niet roepen. Alle vloeren zijn van steen of zand in Senegal. Stampen met je voet waardoor de trillingen hem bereiken zou wel zo fijn voor hem zijn. Klok kijken zegt hem niets. Hij kent tijdsverschillen, maar door zijn onregelmatige leven en het gebrek aan structuur is Saliou verwilderd. Saliou blijkt buitengewoon intelligent te zijn en vermoedelijk zijn wij net op tijd om hem nog veel overlevingstechnieken en gebarentaal aan te leren. Hij kan bij ons blijven als wij 100 Euro per maand extra kunnen vinden. Saliou is het meer dan waard. Wie wil een gebaar maken of de oom(s) of tante(s) van Saliou worden? Dan doen wij de rest met liefde en plezier!

Op de foto Saliou, twaalf jaar oud

dakarkid Elhadji (17) wil graag een transfer naar FC Yoff Vert

CreaLabYoff

www.dakarkids.info 2012